Ik werd opgegeven als vermist

IMG_9153lowresHoe gek loopt een dag? Zit ik eerst nog een paar uur een ‘naaktmodel’ te bestuderen, blijk ik een paar uur later als vermist opgegeven te zijn. Berichten in mijn mailbox en tweets vlogen voorbij. Ik bleek totaal van de aardbodem verdwenen te zijn……huh?

Een hectische morgen

De dag was al wat gehaast begonnen, terwijl ik normaal op dinsdagmorgen een ontspannende boetseercursus heb. Met ‘was’ kneed en boetseer ik dan een menselijk figuur, terwijl ik met een geoefend oog het ‘naaktmodel’ bestudeer. Kijk mijn oog is wel geoefend, maar mijn handen nog niet. Alles gaat goed. De buik, de rug, de armen en de benen, maar zodra ik de handen en voeten moet doen, draagt mijn beeld opeens handschoenen en klompen. En dan hebben we het nog niet eens over het gezicht gehad. Menig beeld gaat de deur uit met de gezichtsuitdrukking van een alien.

Mijn cursor vloog

In mijn agenda stond een afspraak ingepland om mijn Facebook-pagina om te zetten naar een bedrijfspagina. Dat moet van Facebook, want die ziet mijn blog als een bedrijf. Nu ben ik op sommige vlakken best handig met de computer, maar om geen fouten te maken had ik een geweldige hulptroep ingeschakeld. Mijn computer werd op afstand overgenomen en razendsnel vloog de cursor over het scherm. Een klik hier, een klik daar. Hoera! GT Rovers had nu een officiële Facebook-pagina, waar de liefhebber zich kan aanmelden op facebook.com/gt.rovers, zodat er geen blogpost meer gemist hoeft te worden. Maar uh….waar waren mijn Facebook-groepen gebleven?

Oh hemeltje lief!

Nou eigenlijk dacht ik ietsiepietsie anders. Mijn hart bonkte als een onschuldig opgesloten gek in mijn keel. Waar waren al mijn groepen gebleven? De leuke groepen waarin ik mijn verhalen deelde en waarin ik gezellige kletspraatjes had. Waarin ik met een lach of een traan een artikel of verhaal lees. Weg! Alles was weg! “Oeps”, klonk er aan de andere kant van de lijn. “Daar hadden we van te voren niet bij stilgestaan!”

 

Rovers is er weer

Wat zo feestelijk had moeten zijn voelde opeens niet meer zo fijn. Lichtelijk verdrietig opende ik de mailbox en ging ik naar Twitter. Tot mijn stomme verbazing zag ik dat er een ware zoektocht was opgestart. GT Rovers was zoek! Uit de verschillende groepen stroomden de berichten binnen. Hoezo was ik opeens verdwenen uit de groep? Was ik er mee gestopt? Zomaar, zonder enig bericht? Hoezo konden mensen mijn verhalen niet meer lezen? Waarom waren alle blogpost van GT Rovers zomaar verdwenen? De hele avond had ik het er maar druk mee om alles uit te leggen. GT Rovers is er weer….dank jullie wel voor alle lieve en ontroerende berichtjes en dat ik weer lid mag worden in jullie geweldige groepen.

 

 

 

2 gedachten over “Ik werd opgegeven als vermist

  • 16 september 2015 om 17:45
    Permalink

    Pfff, ik was al bang dat het probleem bij mij lag maar gelukkig, dit keer niet. Gefeliciteerd met deze stap. Hoop nog veel schrijverijen van je te kunnen lezen dus moedig voorwaarts.

    Beantwoorden
    • 16 september 2015 om 20:19
      Permalink

      Het is echt een drama Peter, ik kan niets meer delen of reageren in de groepen. Afwachten wanneer FB de blokkade weg gaat halen. Hopen dat iedereen me gaat vinden via fb of rechtstreeks. Dank je wel voor je lieve woorden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *